Choroba afektywna dwubiegunowa – czym jest?

Choroba afektywna dwubiegunowa (ChAD) często zwana jest także zaburzeniami afektywnymi dwubiegunowymi.

To, co jest charakterystyczne dla tego rodzaju zaburzeń to epizody depresji i manii lub hipermanii. Zdarza się, że epizody te są mieszane. Co ciekawe, poza epizodami występują okresy całkowitej remisji choroby – co oznacza całkowity brak występowania wspomnianych objawów lub występowanie w bardzo niewielkim nasileniu.

O chorobie afektywnej często myśli się jako o zespole zaburzeń nastroju – z uwagi na jej dynamikę i różnorodność. Choroba dwubiegunowa zaczyna się najczęściej w młodym wieku – przed 35 rokiem życie. Może mieć ona różną dynamikę, jednak obserwacje pokazują, że wywiera ona duży negatywny wpływ na całościowe funkcjonowanie osoby chorej – przede wszystkim na życie rodzinne i zawodowe.

Epizody depresji i manii / hipermanii mogą występować w różnych okresach, np. może być to jeden epizod raz na kilka lat, ale częściej jest tak, że epizody występują częściej – raz w roku. Gdy mówimy o nawrotach epizodów więcej niż 4 razy w roku, to mamy raczej do czynienia z chorobą afektywną dwubiegunową z szybką zmianą faz, a gdy zmiany nastroju występują kilka razy w tygodniu lub w ciągu dnia, to mówimy o chorobie afektywnej dwubiegunowej z bardzo szybką zmianą faz. Co ważne, w chorobie afektywnej dwubiegunowej częściej występują epizody depresyjne i trwają one dłużej niż epizody maniakalne.

W przebiegu choroby afektywnej dwubiegunowej charakterystyczne jest to, że rozpoczyna się ona kilkoma epizodami depresyjnymi, a dopiero po nich pojawia się epizod manii lub hipermanii.

Bardzo istotne jest dokonanie szybkiej i trafnej diagnozy oraz wdrożenie leczenia farmakologicznego oraz psychoterapeutycznego (w tym także psychoterapia psychodynamiczna). Takie podejście może zapewnić długotrwałą remisję choroby.

 

Warto wiedzieć, że:

  • Choroba afektywna dwubiegunowa jest chorobą przewlekłą i nawracającą.
  • Choroba wymaga regularnego leczenia farmakologicznego, wskazane jest leczenie psychoterapeutyczne oraz dobra współpraca miedzy pacjentem i psychoterapeutą.
  • Kluczowe jest rozpoznanie choroby przez lekarza psychiatrę.
  • Dobre leczenie farmakologiczne i dobra psychoterapia mogą przynieść długotrwałą remisję choroby.

 

Test: Karolina Karolczak (Psychoterapeuta psychodynamiczny, Pracownia PSYCHE – psychoterapia i rozwój)
Zdjęcia: pixabay.com.pl